"Zestrzelony! Od Bf 109 do Me 262 - wspomnienia pilota Jagdgeschwader 5 i 7" - Walter Schuck

   "Zestrzelony! Od Bf 109 do Me 262 - wspomnienia pilota Jagdgeschwader 5 i 7" to kolejna niezwykła książka w moich zbiorach. Jest to autobiografia niemieckiego lotnika, który przelał na papier swoje wspomnienia z walk nad Oceanem Arktycznym i nad Niemcami podczas II wojny światowej.

   Walter Schuck zaczyna swoją fascynującą opowieść w niewielkiej miejscowości Oberbexbach gdzie dorastał w ubóstwie, jakie dosięgło Niemców po przegranej I wojnie światowej. Jego zamiłowania do lotnictwa pojawiły sie u małego Waltera niedługo po tym, jak poznał on w sąsiedniej wiosce właściciela sklepu z rowerami - Pana Adolfa Kneipa. Przyjaźń z weteranem - zakończonej dwa lata wcześniej I wojny światowej - i jego dwupłatowy samolot miały mieć wpływ na całe jego dalsze życie.
   Opisana dosyć szczegółowo edukacja i pierwsze kontakty z latającymi maszynami, miały jedynie scementować jego miłość do lotnictwa i ukształtować jego osobowość.

Pomnik upamiętniający zaginionych i poległych niemieckich żołnierzy w obu wojnach światowych - Schönau am Königssee (Bawaria).

   Na temat pomnika upamiętniającego zaginionych i poległych niemieckich żołnierzy podczas obu wojen światowych nie ma praktycznie żadnych informacji. Nawet trudno jest na mapach google wskazać jego dokładna lokalizację.
   Pomnik jest ustawiony w niewielkiej odległości od Kościoła Matki Bożej Siedmiobolesnej w Schönau am Königssee w powiecie Berchtesgadener Land.
   Na płycie czołowej pomnika wyryto napis: "Unseren Geffalenen und Toten der Beiden Weltkriege zum Gedenken Die Gemeinde Schönau" - "Naszym zaginionym i poległym w obu wojnach światowych dla upamiętnienia społeczność Schönau". Powyżej znajdują się sporych rozmiarów daty obu wojen światowych: 1914-1918 i 1939-1945. Całość uzupełnia stojący na cokole bawarski lew trzymający tarczę - symbol Bawarii (w biało-niebieskie romby).

Oba zdjęcia pochodzą ze zbiorów autora, maj 2015 r.

Operacja "Chastise" cz. 3 - zbombardowanie przez samoloty RAF zapory wodnej Sorpe (Sundern, Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy).

   W dwóch poprzednich częściach dotyczących operacji "Chastise" poznaliśmy dramatyczne losy załóg biorących udział w ataku na zapory Möhne i Eder. Jak wiemy, nie wszyscy lotnicy powrócili z tej misji do bazy w Scampton. Nie wszystkim udało się także z sukcesem zaatakować zapory. A jak potoczyły się losy załóg, których zadaniem było zniszczenie zapory Sorpe?

Schemat przelotu z bazy w Scampton każdej z trzech fal samolotów wyznaczonych do zniszczenia zapór Möhne, Eder i Sorpe (Fot. www.warbirdsnews.com).

   Kiedy w niedzielne popołudnie 16 maja 1943 roku kończyła się odprawa, było jeszcze kilka godzin do startu załóg potężnych Lancasterów B Mk. III typu 464. Załogi skierowały się do stołówki na gorący posiłek podczas którego zastanawiano się, jak skutecznie zaatakować zapory i powrócić bezpiecznie do bazy. Pomimo swoich umiejętności, nikt nie mógł być pewny swojego losu....

Dawniej i dziś - Mangfallbrücke, pierwszy duży most w planach budowy sieci Reichsautobahn (Mühlthal, Bawaria). 1935-2020

Hitler podczas inspekcji budowy Mangfall Brücke latem 1935 roku (Fot. www.gettyimages.fi).

   Dzisiaj w skrócie (szerzej będzie o moście w osobnym poście) o nietypowym miejscu, jakim jest Mangfallbrücke.
   Znajdujący się na północ od Weyan w Górnej Bawarii most powstał w dolinie Mangfall, pomiędzy Monachium a Rosenheim.

Cmentarz miejski (groby alianckich żołnierzy i mauzoleum ku czci holenderskich wojowników ruchu oporu) - (Ede, Holandia)

   Miasto Ede - leżące w prowincji Gelderland - ma bogata historię. Ja jednak wspomnę tutaj jedynie o pierwszej połowie XX wieku. Od 1904 roku po wschodniej stronie budowano dwa wielkie kompleksy koszarowe w których stacjonowały wojska piechoty. W 1906 na terenie koszar utworzono kolejne garnizony wojskowe - jeden kawalerii i jeden artylerii. Do wybuchu II WŚ zakończono formowanie piątego garnizonu i rozpoczęto formowanie dwóch następnych. Tych jednak już nie sformowano, a całe koszary zostały w maju 1940 roku zajęte przez Niemców.
 

   Cmentarz miejski, zwany także generalnym powstał w miejscu, gdzie wcześniej znajdował się dosyć mocno zalesiony park miejski. Dopiero w ostatnich miesiącach 1944 roku - przygotowujący się do obrony Niemcy - wycięli prawie wszystkie drzewa, które wykorzystano następnie do budowy okopów i umocnień w tym miejscu.

Uroczyste otwarcie mauzoleum. Z przodu dowódca sił wewnętrznych w Ede Derk Wildeboer i książę Bernhard, 2 sierpień 1947 r. (Fot. www.nl.wikipedia.org).