Dawniej i dziś - Niemiecki Wehrmacht przed wejściem do Foru Breendonk (Willebroek, Belgia) - 1940-2022

 

    Fort Breendonk, jako jedna z kilku militarnych budowli tego typu, był częścią drugiego pierścienia tzw. Reduty Narodowej, której zadaniem była obrona Antwerpii. Został wybudowany w latach 1906-1913 i jako jeden z kilkunastu fortów - podczas I wojny światowej - miał stanowić przeszkodę nie do przejścia, a tym bardziej nie do zdobycia. 

    Niestety kiedy wybuchła wojna, fort nie był całkowicie wyposażony i uzbrojony, a to uzbrojenie, które posiadał już wówczas okazało się przestarzałe. Fortyfikację chroniła 5-metrowa (w niektórych miejscach nawet 9-metrowa) warstwa ziemi, grube sufity i ściany, które miały "zatrzymać" nawet najpotężniejszy kaliber pocisków artyleryjskich wroga. 

    Od 1 do 9 października 1914 roku, na fort Breendonk spada cała masa najróżniejszych pocisków wystrzeliwanych przez - znajdującą się poza zasięgiem belgijskich dział - artylerię niemiecką. Nadlatujące niemal ze wszystkich stron pociski, zmusiły obrońców fortu do kapitulacji.

    Po wojnie fort służył głównie jako koszary dla armii belgijskiej i dostosowywany na kwaterę główną sztabu generalnego, w przypadku kolejnego konfliktu. 

    Ten wybucha niespełna 22 lata później....

"Das Führerhauptquartier 1939-1945" - Gerhard Buck

 

     Na temat głównych kwater dowodzenia najważniejszej osoby III Rzeszy napisano już wiele książek. Sam w swoich zbiorach mam ich około trzydziestu i każda wnosi wiele nowych, istotnych dla mnie informacji. Musimy tutaj pamiętać, że Führerhauptquartiere (w skrócie FHQ) to nie tylko potężne, żelbetowe kompleksy bunkrów ukryte z dala od wielkich miast, ale także wspaniałe pod względem architektonicznym, budowle w Berlinie i Monachium, gdzie _dolf _itler* podejmował najważniejsze decyzje podczas II wojny światowej. Dodając do tego specjalny pociąg Führera (niem. Führersonderzug) o nazwie "Amerika", dojdziemy do wniosku, że takich miejsc było przynajmniej kilkanaście.

    Kilka lat temu obiecałem sobie, że odnajdę i odwiedzę wszystkie te miejsca osobiście, abym mógł na własne oczy przekonać się o ich istnieniu oraz skali tych przedsięwzięć. Niestety szybko okazało się, że nie jest to takie proste zadanie. Po pierwsze, kilka z tych miejsc zostało niemal zrównanych z ziemią, przez co dokładne ich zlokalizowanie wymaga sporo czasu, wysiłku i wiedzy. I tutaj właśnie pojawia się drugi problem.... Czas, siłę i samozaparcie jeszcze mam, ale moja wiedza na ten temat okazała się do tej pory niewystarczająca. Wszystko za sprawą całej masy materiałów związanych z FHQ, które od lat zalewają rynek czytelniczy, ale niestety niewiele nowego wnoszą do moich badań, lub - ze względu na sporą ilość błędnych informacji - są wręcz całkowicie bezwartościowe. Nie poddaję się jednak. Nadal szukam na rynkach wydawniczych całej Europy wartościowej literatury, dzięki czemu pogłębiam swoją wiedzę, którą następnie weryfikuję w terenie i "odhaczam" kolejne miejsca z mojej listy, które były podczas wojny tak ściśle strzeżone....

Cmentarz miejski (groby belgijskich żołnierzy i pomnik upamiętniający poległych z I i II wojny światowej) - Adegem/Maldegem

    Podczas "moich podróży z historią" nierzadko odwiedzamy miejsca, o istnieniu których zwykły turysta nawet nie wie. Tak właśnie było podczas wizyty w Adegem i Maldegem, gdzie znajduje się cmentarz miejski (be. Begraafplaats Adegem), na którym pochowani są belgijscy żołnierze i cywile obu wojen światowych.

    Oprócz nagrobków belgijskich żołnierzy z obu wojen światowych, na cmentarzu znajduje się także pomnik upamiętniający poległych w I wojnie światowej (be. Oorlogsmonument Begraafplaats Adegem). Takie niepozorne miejsca także są w kręgu moich zainteresowań, ponieważ uważam, że nie tylko Polacy, Amerykanie, czy Brytyjczycy walczyli i ginęli w tych wielkich światowych konfliktach. Tym ludziom także należy się pamięć i poszanowanie....

   

Muzeum starych samochodów rodziny Bossaert (Automuseum Old Timer - Bossaert) - Lo-Reningen (Flandria Zachodnia)

      Historia muzeum starych samochodów rodziny Bossaert zaczyna się w latach 60-tych ubiegłego wieku, kiedy to Raoul Bossaert (21.11.1931 - 16.10.2018) pozyskał po okazyjnej cenie pierwszy pojazd wojskowy z okresu II wojny światowej. Początkowo - zajmujący się rolnictwem - Raoul, traktował takie okazjonalne zakupy, jedynie jako swego rodzaju inwestycję i nie myślał o założeniu muzeum. Pomysł na wykorzystywanie zakupionych eksponatów powstał dopiero wówczas, kiedy nabył on kilka elementów z rozbiórki II-wojennych okrętów. Co ciekawe nadal nie był to pomysł utworzenia muzeum, a jedynie stworzenia nietypowego centrum handlowego. 

    Kiedy powstawało centrum handlowe, serce Raoul zaczęło mocniej bić na widok pięknych zabytkowych samochodów. Jego pierwszym zakupem był wspaniały Citroën C4 z 1930 roku, a następnie dwa inne pojazdy, które do reszty skradły serce ich nowego właściciela. Od tego momentu Raoul Bossaert kupował kolejne pojazdy już bez opamiętania. "Kupował wszystko co piękne i niezbyt drogie, nawet podczas swoich zagranicznych podróży" - wspominał swojego ojca Geert Bossaert. Tak właśnie narodził się pomysł utworzenia Automuseum Old Timer....

Ford Model T poj. 2400cc, 4 cyl. (USA, 1916) i Ford Model AF poj. 3280cc, 4 cyl. (USA, 1929).

Dawniej i dziś - manifestacja Niemieckiego Frontu Pracy pod pomnikiem Cesarza Wilhelma I w Koblencji. 1933-2021

 

     Pomnik Cesarza Wilhelma II w Koblencji (inaczej Deutsche Eck), jest jednym z siedmiu najważniejszych pomników w Niemczech. Oprócz tego potężnego monumentu, są jeszcze: Niederwald w Rüdesheim am Rhein, Walhalla w Ratyzbonie, Kyffhaüser w Turyngii, pomnik Bismarcka w Hamburgu, pomnik Bitwy Narodów w Lipsku oraz pomnik Arminiusza Hermana w Detmold. Wszystkie te monumenty, stały się miejscami, gdzie spotykały się najważniejsze osoby w państwie i gdzie odbywało się wiele różnych uroczystości państwowych i wieców.